Μια ανατρεπτική εξόρμιση...

Μία ανατρεπτική εξόρμιση...

Αν και για πολλούς μπορεί να αποτελεί αδιάφορο προορισμό, η Μεσσηνία είναι ιδανική για περιπέτειες και για λάτρεις της απόδρασης. Σίγουρα είναι πολλοί εκείνοι που ηρεμούν αλλά και εξιτάρονται από την ιδέα της περιπετειώδους οδήγησης και της ανακάλυψης νέων προορισμών.

Μέσα σε ένα εκπληκτικό τοπίο η οδήγηση αποτελεί μια μοναδική εμπειρία την οποία μπορεί κανείς να προτείνει άφοβα. Έχοντας πρόσφατη εμπειρία από μία ξεχωριστή διαδρομή δεν μένει τίποτα άλλο πέρα από ένα ευχάριστο συναίσθημα και ένα ζωγραφισμένο χαμόγελο.

Η διαδρομή αυτή λοιπόν ξεκινά από την Καλαμάτα και φτάνει ως το Γύθειο, ενώ για τους πιο τολμηρούς μπορεί να φτάνει και εως την Μονεμβασιά. Η ιδιαιτερότητα της διαδρομής οφείλεται στις πολλές και διαφορετικές παραστάσεις που συναντά κάποιος διασχίζοντάς την.

Αρχίζει από την όμορφη παραλιακή οδό της Καλαμάτας, που κατακλείζετε από καφετέριες και βέβαια από κόσμο. Ακολουθώντας την οδό με προορισμό την Αρεόπολη ξεκινά μια ανοδική πορεία προς τους πρόποδες του Ταϋγέτου, οι οποίοι διακοσμούνται από καταπράσινα δέντρα και φυτά. Η οδήγηση είναι σε χαμηλές ταχύτητες καθώς ο ανηφορικός δρόμος και οι συχνές στροφές δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη ταχύτητας.

Ύστερα από κάποια χιλιόμετρα και περίπου μια ώρα ξεκινά μια κατηφορική πορεία, η οποία οδηγεί στην πανέμορφη Καρδαμύλη που απλώνεται δίπλα στην θάλασσα. Έχοντας αλλάξει πλέον σκηνικό και με την θάλασσα στο πλάι του δρόμου, επόμενος προορισμός είναι η Αρεόπολη. Για να φτάσουμε όμως ως εκεί διασχίζουμε υπέροχα χωριά, όπου αντικρύζουμε επιβλητικά αρχοντικά και πλακόστρωτες πλατείες όπως αυτή στον ’γιο Φωκά όπου η κεντρική οδός περνά μέσα από την πλακόστρωτη πλατεία του χωριού με τα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά να δημιουργούν μια εικόνα βγαλμένη από το παρελθόν. Εκεί η ταχύτητα του αυτοκινήτου μειώνεται ανεπαίσθητα, καθώς ο νους και τα μάτια χάνονται στην ομορφιά του τοπίου.

Πλησιάζοντας την Αρεόπολη ξεχωρίζουν τα πέτρινα μεγαλόπρεπα σπίτια, σε ένα διαφορετικό αυτή την φορά φόντο. Έχει πλέον χαθεί το πράσινο στοιχείο και την θέση του έχει πάρει το πέτρινο και βραχώδες τοπίο που μοιάζει επιβλητικό και συνάμα μελαγχολικό. Η διαδρομή, καθώς μειώνονται αισθητά οι στροφές, μεταφέρεται τώρα σε ταχύτερους ρυθμούς, με τους οποίους φτάνουμε ως το Γύθειο.

Σε αυτό το σημείο γίνεται άλλη μια ανατροπή σκηνικού, που περιλαμβάνει ένα βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής χωρίο, χτισμένο αμφιθεατρικά πλάι στην θάλασσα. Το Γύθειο ξεχωρίζει για αυτή την αρμονική συνύπαρξη του βουνού με την θάλασσα. Αποτελείται από τα ιδιόκτητα σπίτια τα οποία βρίσκονται κυρίως χτισμένα στις πλαγιές του λόφου, αλλά και από την παραλιακά οδό με τα μαγαζιά και τα ταβερνάκια, που καταλήγει στο λιμανάκι με τις βάρκες των ψαράδων.

Η συγκεκριμένη διαδρομή διαρκεί συνολικά περίπου δυόμιση ώρες με τρεις(σε περίπτωση που κάνετε μικρές στάσεις για να θαυμάσετε το τοπίο). Ενώ, οι πιο τολμηροί, για να φτάσουν ως την πανέμορφη Καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς, θα χρειαστούν επιπλέον δύο ώρες. Παρόλα αυτά αξίζει να αποκτήσει κανείς αυτή την εμπειρία και να γνωρίσει την γοητεία της φύσης, που από μόνη της δημιουργεί αξιοθαύμαστες εικόνες.