Παρακάτω παρατίθενται τρείς χάρτες της αρχαίας Ελλάδας και μερικές εικόνες αρχαίων ελληνικών πόλεων:
η αρχαία πόλη των Μυκηνών:
Αρχαία Ολυμπία:
Αθήνα (5ος αιώνας π.Χ):
Κνωσσός:
πατήστε εδώ για
Η Αρχαία Αθήνα, η πόλη της Δημοκρατίας, αποτέλεσε ένα από τα πιο λαμπρά πνευματικά κέντρα της αρχαιότητας. Ο πλούτος της στηριζόταν στη ναυτιλία της με την οποία προσπαθούσε να εξασφαλίσει αυτάρκεια στους πολίτες της ώστε να ασχολούνται περισσότερο με το πνεύμα τους. Έδινε μεγάλη σημασία στην παιδεία η οποία ωστόσο ήταν προνόμιο μόνο των εύπορων οικογενειών. Η παιδεία περιελάμβανε γυμναστική (νους υγιείς εν σώματι υγιή), μουσική, μαθηματικά, γραφή, ανάγνωση κτλ.
Η Αθήνα αποτελούσε, εντούτοις, ένα ανοιχτό σχολείο όπου ο καθένας μπορούσε να μάθει πολλά. Στην Αγορά σύχναζαν πολλοί φιλόσοφοι, ο Σωκράτης λόγου χάρη, που έκαναν συζητήσεις με τους περαστικούς πάνω σε ποικίλα θέματα φιλοσοφικού περιεχομένου, υπήρχε η Εκκλησία του Δήμου, στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν και να εκφέρουν γνώμη όλοι οι γνήσιοι άντρες Αθηναίοι πολίτες άνω των είκοσι ετών, όπου γίνονταν πολλές συζητήσεις για θέματα που αφορούσαν τη διοίκηση της πόλης, την εξωτερική πολιτική, τους πολέμους κτλ., και υπήρχαν πολλοί ρήτορες .
Επομένως ήταν σχεδόν αδύνατο να μην εκπαιδευτεί κανείς μέσα σε αυτή τη λαμπρή πηγή μόρφωσης και γνώσης. Ένας από τους πιο επιφανείς πολιτικούς της Αθήνας ήταν ο γνωστός Περικλής χάρη στον οποίο δημιουργήθηκε ο Παρθενώνας, έργο του Φειδία. Ο Περικλής βοήθησε την Αθήνα να αναδειχθεί σε λίκνο της αρχαιότητας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλος ο 5ος αιώνας ονομάστηκε "χρυσός αιώνας του Περικλή".
Ένα ελάττωμα της Αθήνας ήταν οι συκοφάντες. Όπως δήλωσε ο Αριστοτέλης , όταν ρωτήθηκε για την Αθήνα, ήταν "παγκάλη", δηλαδή πολύ όμορφη, αλλά υπήρχαν οι συκοφάντες οι οποίοι δυστυχώς υπάρχουν παντού. Πράγματι, αρκούσε μια απλή αφορμή για να καταδικαστεί κάποιος σε θάνατο. Ας μην ξεχνάμε την καταδίκη του Σωκράτη σε θάνατο που οφειλόταν σε αθεΐα και διαφθορά της νεολαίας, κατηγορίες κατασκευασμένες από τους αντιπάλους του. Συχνή κατηγορία που επέρριπταν σε λόγιους ήταν η ασέβεια, δηλαδή η μη συμμετοχή ή χειρότερα η υπονόμευση της αξίας των μεγάλων θρησκευτικών εορτών. Για ασέβεια είχαν κατηγορηθεί ο Αναξαγόρας, ο Πρωταγόρας και ο Αισχύλος ο τραγικός ποιητής. Βέβαια, η ασέβεια αποτελούσε το πρόσχημα πίσω από το οποίο κρύβονταν τα πολιτικά αίτια των διώξεων.
Συνέδρια
Διακοπές
Βίντεο
Φωτογραφ.
Ελλάς
